De Toyota Supra, icoon van de jaren ’90, verlaat het toneel met een laatste zucht, maar de schaduw van zijn glorieuze voorouders hangt nog steeds boven haar. In een wereld waar prestatieverbeteringen aan de orde van de dag zijn, lijkt de MK V moeite te hebben om zich los te maken van zijn verleden, ondanks veelbelovende technische evoluties. Duik in deze ultieme editie die, misschien, slechts een fletse herinnering zal zijn in het hoofd van de liefhebbers.
De strijd tegen zijn erfgoed
De Toyota Supra is altijd het lelijke eendje van de autosport geweest, gebouwd rond de B58-motor van BMW en met een interieur dat de accenten van een vervlogen tijdperk erfde. In de prijsklasse van 50.000 tot 70.000 dollar moet ze het opnemen tegen opkomende sterren zoals de <a href="https://www.auto-mania.fr/category/Essais/”>BMW M2, de Nissan Z en de Ford Mustang. De Supra wordt geconfronteerd met een bijna onbereikbare standaard, vanwege zijn legendarische naam en een filmgeschiedenis die haar een buitensporig gewicht geeft. En terwijl Toyota zijn afscheid neemt, blijft de angst bestaan: zal het erin slagen een eigen identiteit te vormen zonder zich te verliezen in de kronkels van zijn oorsprong?
Een krachtige afscheid met de “Final Edition”
Chase Bierenkoven
Om het hoofdstuk van deze vijfde generatie af te sluiten, biedt Toyota een gelimiteerde serie aan: de “Final Edition”. Het is een soort auto-testament, waarbij elke technische update gericht is op het scherper maken van de Supra dan een scheermes. Verwacht verbeteringen die passen bij de grootste circuits: geoptimaliseerde achterdifferentieelsoftware, herwerkte voorste stabilisatorstang, snellere stuurinrichting, aangepaste Brembo-remmen en verbeterde ophangingen. We hebben het hier over meer camber en geüpdatete adaptieve schokdempers. Een echte gereedschapskist voor de racer!
Echter, met deze strengheid komt een prijs: het comfort. De ophangingen zijn zo stijf dat ze kunnen concurreren met een stenen massage. Elke oneffenheid op de weg verandert in een klap; hobbels worden formidabele vijanden. Op dit punt zou zelfs een Civic Type R als een comfortabele bank kunnen overkomen. De Supra blijft onmiskenbaar snel, maar dat vereist een zekere fysieke veerkracht om de klappen op te vangen.
Het hart dat klopt op de maat van de B58
Chase Bierenkoven
Als het chassis een bittere nasmaak achterlaat, is de motor daarentegen een puur wonder. De B58, met zijn 382 pk (ongeveer 284 kW) en 500 Nm koppel, is een echte bulldozer onder de motorkap. In het begin katapulteert hij je vooruit alsof een T-Rex je net heeft aangevallen, met een duw die je in je stoel duwt tot je een onvrijwillige kreet laat ontsnappen. De respons is onmiddellijk dankzij een automatische transmissie met acht versnellingen die lijkt te zijn geprogrammeerd door tovenaars. Het geluid van de zescilinder in lijn is betoverend, hoewel gedempt door de turbo — een lichte opoffering voor het auditieve genot.
Echter, er is een addertje onder het gras. De handgeschakelde versie, ontworpen om de puristen te verleiden, blijkt een onhandige imitaties te zijn. De positie van de pedalen en de hoogte van de console maken de oefening pijnlijk. Als ik moest kiezen tussen deze ongelukkige poging en een verfijnde automatische transmissie zoals deze, zou de keuze snel gemaakt zijn. Maar het moet gezegd worden dat Toyota er niet echt in is geslaagd om dit model als een echt racevoertuig te verkopen.
De supreme ironie van de prijs
Chase Bierenkoven
En dan komt het moment waarop we de prijs ter sprake brengen — een echte klap in de plexus! Voor deze “Final Edition” kun je verwachten ongeveer 8.000 dollar extra te betalen in vergelijking met het vorige Premium-model. Zodra je enkele basisopties zoals een adaptieve cruisecontrol toevoegt, sta je voor een astronomisch totaal van 71.160 dollar. Voor die prijs kun je serieus overwegen om andere opties op de markt te bekijken die betere technologie en een bevredigendere rijervaring bieden.
Als we de cijfers vergelijken met die van de BMW M2, die meer dan honderd pk extra biedt voor slechts 70.225 dollar, beginnen we ons vragen te stellen. De M2 belooft niet alleen meer vermogen, maar ook een rijdynamiek die de liefhebbers doet trillen. Als je dat ziet, begint investeren in een Supra die moeite heeft om zijn plaats op de markt te vinden te lijken op het kopen van een huis van papier-maché — mooi op papier, maar rampzalig in de praktijk.
Officiële bronnen:
