Wie had gedacht dat een simpele Toyota Corolla de rode draad van een familie saga zou kunnen worden? Tussen kleine tegenslagen en trouw aan het merk, hebben deze Japanse sedans de tijd en de wegen doorstaan, en bieden ze een mix van praktisch nut en herinneringen. Maak je klaar om ondergedompeld te worden in de wereld van deze auto’s die, hoewel ze utilitair zijn, een blijvende indruk hebben achtergelaten.
Een familieverhaal en keuzes
In een wereld waar SUV’s en luxe sedans de heersers zijn, is het soms goed om te herinneren dat betrouwbaarheid ook kan schuilen achter een bescheiden auto. Toen mijn familie een Toyota Avalon aanschafte, realiseerden we ons dat onze Toyota Avalon zijn missie had vervuld. Maar met de familie roadtrips die onmogelijk werden, kwam het idee van een kleine gezinsauto weer op de voorgrond. Tenslotte, wie kan de aantrekkingskracht van een praktische stationwagen weerstaan?
Mijn droom om een kleine stationwagen te bezitten was altijd aanwezig. Ik herinner me mijn bezoeken aan de dealer, elke keer een gelegenheid om een blik op de automarkt te werpen. De vraag die in mijn hoofd rondspookte was: « Is er een goede deal te maken? »
De Corolla stationwagen van 1994: Een gouden kans
Na het uitlenen van onze Previa aan een groep jongeren voor een missie, verscheen er een vijfversnellings Corolla stationwagen bij mijn lokale dealer. Helaas ontsnapte deze aan mijn greep, maar kort daarna kwam er een rode Corolla stationwagen uit 1994 binnen. Met een redelijke kilometerstand en een competitieve prijs was het moeilijk om nee te zeggen.
Na de aankoop voegde ik een door de dealer geïnstalleerde cd-speler toe, wat voor mij een primeur was. Het was ook het enige voertuig dat ik bezat met een fietsendrager. Ik herinner me een reis naar de IKEA in Pittsburgh om DIY-kantoor meubels op te halen, een memorabele maar toch vermoeiende ervaring!
Een Toyota Corolla stationwagen van 1994, zoals degene die ik bezat.
De E100-generatie, geproduceerd tussen 1992 en 1997, markeerde de overgang van de Corolla van de subcompacte naar de compacte categorie. Volgens een test uitgevoerd door Car and Driver werd deze evolutie goed ontvangen. Echter, na ongeveer twee jaar besloot ik me van deze stationwagen te scheiden. Het weggeluid binnenin was veel te aanwezig voor mijn smaak.
De Corolla van 1999: Een onverwachte ontmoeting
Kort na het ongeluk met onze Avalon vonden we een Corolla van 1999 met een handgeschakelde vijfversnellingsbak. Tijdens de inspectie merkten we stilstaand water in de kofferbak op. De verkoper, niet geneigd om over mogelijke problemen te praten, gaf uiteindelijk toe toen ik contact opnam met de directeur van de dealer. Uiteindelijk bleek dit probleem klein te zijn en hadden we geen tijd om andere zorgen te registreren. Helaas was dit model ook betrokken bij een ongeluk met een Dodge Ram, waarvan de verantwoordelijkheid voornamelijk bij de vrachtwagenchauffeur lag.
De Corolla van 1996: Een familie-erfenis
Met het geld dat we van de verzekering ontvingen na het ongeluk met de Avalon, besloten we een andere Corolla E100 aan te schaffen, dit keer een sedan voor onze dochter. Nog voordat ze haar rijbewijs had, hadden we tijdens de rijlessen onze eerste tegenslag toen we een stoeprand raakten, wat de voorvering beschadigde.
Voor een acht jaar oude auto met veel kilometers op de teller, was de carrosserie in goede staat…
Tot die fatale dag waarop ze een stuk metaal op de snelweg raakte. Gelukkig raadde een vriend me een carrosserie-expert aan die wonderen verrichtte.
Na de reparatie van de deur kreeg deze auto een klein onderscheidend uiterlijk met een nieuw weggeluid. Ondanks deze tegenslagen slaagde ze erin om 208.000 kilometer in drie jaar te rijden, voornamelijk gebruikt voor pizzaleveringen in heel Athens County, Ohio.
De Geo Prizm van 1996: De Toyonova in erfenis
Onze ervaring met een oude Toyonova, een Chevrolet Nova geproduceerd dankzij de GM-Toyota NUMMI samenwerking, moedigde ons aan om de Geo Prizm, zijn opvolger, uit te proberen. Mijn zoon koos een zwarte 1996 model, aangeschaft met de fondsen van de beschadigde Corolla 1999. We kochten het in juli 2005, maar het werd als total loss verklaard na een botsing met een vangrail in mei 2009, na ongeveer 80.000 kilometer gereden te hebben.
De Corolla van 1995: Een laatste familie-hommage
Ten slotte kochten we de Corolla van 1995 van onze buurman, die mijn zoon tot aan zijn huwelijk heeft gehouden. Hij kon het verkopen om de aankoop van een Toyota Tundra te financieren.
Dit beeld is de enige die we hebben van de Corolla van 1995, vastgelegd nadat een raam was gebroken na een onverwachte ontmoeting met een hert.
Met twee jonge bestuurders in de familie en de bijbehorende verzekeringspremies, niet te vergeten de universitaire kosten die betaald moesten worden, waren we blij dat we vier auto’s op de weg konden houden. Echter, het was tijd voor hun ouders om een verandering te overwegen.
