De schrik van het ontwijken in Le Mans
Le Mans staat vaak garant voor spectaculaire races, maar ook voor momenten waarop het gevaar nadrukkelijk aanwezig is. Dat ondervond Fabio Di Giannantonio tijdens de recente sprintrace van de Grand Prix van Frankrijk. Vanaf de vierde startplek begon zijn race dramatisch in de eerste ronde. Een slechte start wierp hem terug naar de 13e positie, en kort daarna viel hij in de gevreesde Dunlop-chicane. Erger nog, zijn motor schoot dwars over de baan, waardoor Franco Morbidelli, die vlak achter hem reed, een noodmanoeuvre moest maken om een botsing te voorkomen. Een onverwachte redding, zoals Di Giannantonio aangaf: “Ik zag hem op 10 centimeter afstand passeren!”
In de MotoGP zijn de lijnen nauwkeurig uitgemeten, en de kleinste fout kan desastreuze gevolgen hebben. Die dag had ‘Diggia’ het geluk aan zijn zijde en kon hij zijn landgenoot dankbaar zijn: “Franco heeft fantastisch werk geleverd. Ik moet hem echt bedanken, want die plek is echt gevaarlijk. Dit soort bochten is echt gevaarlijk, we hebben er een paar in de MotoGP.” De val, hoewel zonder ernstige fysieke gevolgen, maakte indruk op de coureur, die toegaf een moment van pure angst te hebben gehad: “Eenmaal op de grond heb ik echt geprobeerd mezelf zoveel mogelijk te beschermen. Toen zag ik Franco op ongeveer 10 centimeter afstand passeren! Ik dacht ‘Woah…’ Vandaag is een goede dag, niet vanwege het resultaat, maar omdat we ons niet hebben geblesseerd. We hadden vandaag geluk.”
De Dunlop-chicane, een terugkerende valkuil?
Het incident met Fabio Di Giannantonio roept een terugkerende vraag op over de veiligheid van circuits. De Dunlop-chicane is door zijn configuratie inderdaad een kritiek punt waar vallen ernstigere gevolgen kunnen hebben. “In deze chicane weten we dat als we vallen, we de baan kunnen oversteken”, legt Di Giannantonio uit. “Ik weet niet wat we kunnen doen om dit in de toekomst te verbeteren, maar helaas gebeurt het vrij vaak.” Een verklaring die het permanente dilemma tussen de zoektocht naar prestaties en de veiligheid van de coureurs benadrukt.
Voor Franco Morbidelli was het incident net zo stressvol, zij het anders. Doordat hij van zijn lijn moest afwijken om zijn teamgenoot te ontwijken, verloor hij kostbare tijd, en zijn race eindigde kort daarna met een val. “Ik ben gewoon blij dat ik Fabio heb kunnen ontwijken”, vertelde Morbidelli. “Ik mikte misschien op een punt, maar toen Fabio voor me viel, was ik op de juiste plek, ik kon hem ontwijken, maar de race was voorbij.” Hij voegde er achteraf aan toe: “Het is een heel moeilijke situatie die je op een baan kunt hebben, wanneer een coureur valt en op de baan blijft liggen. Hij ligt op de grond, voor je, je moet gewoon alert genoeg zijn om hem te ontwijken. Ik ben blij dat ik dat heb kunnen doen.”
Slechte starts, een hardnekkig kwaad voor Di Giannantonio
Naast de schrik legde deze sprintrace in Le Mans een ander zwak punt van Fabio Di Giannantonio bloot: zijn starts. Nog voordat hij viel, wist hij dat zijn race gedoemd was door een gemiste start. De Italiaan heeft moeite om de juiste afstelling voor de koppeling van zijn Ducati te vinden, een probleem dat hem al enige tijd achtervolgt. “De motor is echt hetzelfde als die van de anderen”, legt hij uit. “Ik zeg het altijd, maar dat is precies het punt: mijn positie op de motor is een beetje anders dan die van de anderen, niet qua lengte, dat soort dingen. Het is een beetje normaal dat ik altijd iets slechter wegkom dan de anderen.”
Hij licht toe: “Maar het ben ik die nooit echt het juiste punt heb gevonden waar de koppeling pakt. Dat is altijd een probleem voor mij geweest, het is heel moeilijk om dat punt te vinden, maar zo is het. Dat, in combinatie met het feit dat als ik een heel, heel kleine fout maak, het resultaat echt slecht kan zijn. Ik start altijd goed, maar ik heb dit slechte venster.” Deze moeilijkheid om de start te beheersen, gecombineerd met de korte en intense aard van sprintraces, maakt de taak des te zwaarder.
De sprint, een permanente kwalificatieproef
Di Giannantonio vatte de moeilijkheid van de oefening samen: “Ik had vandaag een erg slechte start. Ik probeerde mijn weg te vinden, mijn ritme te vinden met de anderen, maar dat is nooit makkelijk in een sprint, want iedereen start op zachte banden, iedereen rijdt alsof het een kwalificatie is, dus het is moeilijk om het verschil te maken. Daarna maakte ik een fout, dus het was een moeilijke sprint vandaag.” Sprintraces, met hun verkorte format, laten weinig ruimte voor improvisatie en vereisen onmiddellijke prestaties vanaf de eerste bocht.
Wat we moeten onthouden
- Veiligheid van circuits: Het incident in Le Mans heropent het debat over de gevaarlijkheid van bepaalde secties, met name chicanes waar een val ernstige gevolgen kan hebben.
- Reddingsreflexen: De snelle actie van Franco Morbidelli voorkwam een potentieel dramatisch contact met Fabio Di Giannantonio.
- Startproblemen: De koppelingsproblemen blijven Di Giannantonio parten spelen, wat zijn prestaties negatief beïnvloedt, vooral in sprintformat.
- Intensiteit van sprints: Deze korte races vereisen maximale concentratie en perfecte uitvoering vanaf de eerste ronde, zonder ruimte voor fouten.
- Geluk en voorzichtigheid: Ondanks het magere resultaat is het uitblijven van blessures de belangrijkste reden tot tevredenheid voor beide Italiaanse coureurs.
